Bandéra Beureum Bodas: Lambang Wawanén, Kasucian, jeung Jati Diri Bangsa Indonésia

Bandéra Beureum Bodas: 

Lambang Wawanén, Kasucian, jeung Jati Diri Bangsa Indonésia

Warta Sunda Online - Bandéra Beureum Bodas atawa anu katelah Sang Dwiwarna, mangrupa salah sahiji lambang nagara anu miboga harti penting pikeun bangsa Indonésia. Warna beureum jeung bodas lain saukur warna dina bandéra, tapi ngandung ajén sajarah, perjuangan, jeung sumanget kabangsaan.

Bandéra Indonésia diwangun ku dua warna sacara horizontal, nyaéta beureum di luhur jeung bodas di handap. Warna beureum ngalambangkeun wawanén atawa kawani, sedengkeun bodas ngalambangkeun kasucian jeung kabersihan haté.

Ngakar Ti Sajarah Nusantara

Pamakéan warna beureum jeung bodas geus boga akar sajarah anu panjang di Nusantara. Warna éta geus dipikawanoh dina sababaraha tradisi jeung panji karajaan di jaman baheula, kaasup dina sajarah Majapahit.

Dina mangsa perjuangan ngalawan kolonialisme, warna beureum jeung bodas ogé jadi bagian tina simbol perjuangan. Ku kituna, nalika Indonésia merdéka, dua warna éta miboga tempat anu kacida pentingna minangka lambang bangsa.

Dijahit ku Ibu Fatmawati

Salah sahiji bagian penting dina sajarah Sang Saka nyaéta peran Ibu Fatmawati, anu ngajahit bandéra pusaka anu saterusna dikibarkeun dina poé Proklamasi Kamerdikaan Indonésia, 17 Agustus 1945.

Bandéra éta dikibarkeun sanggeus Proklamasi Kamerdikaan di Jalan Pegangsaan Timur No. 56, Jakarta. Momen éta jadi bagian anu teu bisa dipisahkeun tina sajarah lahirna Indonésia salaku nagara anu merdéka.

Dina mangsa perjuangan salajengna, bandéra pusaka ogé kungsi disalametkeun sangkan henteu ragrag ka leungeun pihak kolonial. Ieu jadi bukti yén bandéra lain saukur lawon, tapi dianggap minangka lambang harga diri jeung kadaulatan bangsa.

Harti Warna Beureum jeung Bodas

Dina ajén simbolisna, dua warna dina bandéra miboga harti anu jero.

Beureum ngalambangkeun wawanén, kawani, jeung sumanget dina nyanghareupan rupa-rupa tangtangan.

Sedengkeun bodas ngalambangkeun kasucian, kabersihan haté, jeung niat anu hadé.

Duanana ngahiji jadi gambaran ngeunaan bangsa anu kudu wani dina ngajaga nagara, tapi tetep dumasar kana niat anu bersih jeung ajén-ajén kahadéan.

Diatur ku Undang-Undang

Pamakéan Bandéra Merah Putih sacara resmi diatur dina Undang-Undang Nomor 24 Tahun 2009 ngeunaan Bendera, Bahasa, dan Lambang Negara, serta Lagu Kebangsaan.

Dina aturan éta, bandéra nagara kudu dipiara kahormatanna. Dina kaayaan normal, bandéra dikibarkeun ti mimiti panonpoé bijil nepi ka panonpoé surup, sedengkeun dina kaayaan anu tangtu bisa dikibarkeun peuting.

Bandéra ogé kudu dijaga sangkan henteu nyentuh taneuh, boh nalika dikibarkeun boh nalika diturunkeun. Sagala tindakan anu ngahina, ngaruksak, nyobék, nginjak, atawa ngaduruk bandéra pikeun tujuan ngarendahkeun kahormatan nagara mangrupa tindakan anu dilarang.

Ukuran Bandéra

Bandéra Merah Putih miboga babandingan ukuran 2:3, kalayan ukuran anu bisa béda-béda gumantung kana tempat jeung sarana pamakéanana.

Sababaraha ukuran anu dipikawanoh di antarana:

• Lapangan Istana Kepresidenan: 200 x 300 cm
• Lapangan umum: 120 x 180 cm
• Jero ruangan: 100 x 150 cm
• Mobil Présidén jeung Wakil Présidén: 36 x 54 cm
• Mobil pejabat nagara: 30 x 45 cm
• Kandaraan umum: 20 x 30 cm
• Kapal atawa karéta api: 100 x 150 cm
• Pesawat udara: 30 x 45 cm
• Bandéra dina méja: 10 x 15 cm

Tata Cara Ngibarkeun

Dina upacara resmi, prosés ngibarkeun bandéra kudu dilaksanakeun kalayan tertib jeung hormat.

Pasukan pengibar mawa bandéra ka deukeut tihang kalayan sikep tegap. Dina prosésna, bandéra henteu meunang nyentuh taneuh.

Nalika bandéra dikerek, gerakanna kudu tartib sarta disaluyukeun jeung lagu kabangsaan Indonesia Raya. Para peserta upacara nangtung tegak sarta méré hormat salila prosés pangibaran lumangsung nepi ka bandéra ngahontal puncak tihang.

Henteu Saukur Lawon, Tapi Lambang Bangsa

Bandéra Beureum Bodas ngandung pesen penting pikeun unggal warga nagara. Beureum ngingetkeun kana kawani para pajuang dina merebut kamerdikaan, sedengkeun bodas ngagambarkeun kasucian niat jeung kahadéan.

Ku kituna, ngajénan Bandéra Merah Putih henteu cukup ngan ukur ku ngibarkeun dina poé kamerdikaan. Rasa hormat ka bandéra ogé bisa diwujudkeun ku ngajaga persatuan, ngalaksanakeun kawajiban salaku warga nagara, sarta ngeusian kamerdikaan ku hal-hal anu mangpaat.

Sang Dwiwarna bakal terus jadi lambang persatuan bangsa, ngingetkeun yén kamerdikaan anu dirasakeun ayeuna lahir tina perjuangan panjang para karuhun jeung pahlawan bangsa.***

Warta Sunda Online — Ngamumulé Basa, Ngajaga Budaya, Ngabéwarakeun Kajadian.